Γεια και χαρα σε ολους αυτους που μου κανουν την τιμη να επισκεπτονται το Blog μου, γιατι ειλικρινα χαιρομαι πολυ οταν βλεπω οτι μπαινετε μεσα και μου αφηνετε και σχολια, γιατι κρινοντας απο τον εαυτο μου -που ειμαι πολυ ασυνεπης στις διαπροσωπικες σχεσεις ακομα και με ατομα που αγαπω, τα παραμελλω χωρις να το θελω- δεν θα επρεπε να παταει ψυχη εδω μεσα... και σταματαω εδω γιατι δεν θα εχετε καμια ορεξη να μαθετε τι σκατοπαιδο που ειμαι.
Όμως:
Όταν η μερα μεγαλωνει, ο ηλιος λαμπει και το απογευμα ειναι φωτεινο για ωρες, τοτε με τη καρδια να μπορω να καθισω στο σπιτι;!;!
Ακομα και το να καθισεις σε ενα παγκακι μια ομορφη βραδια, παιρνει αερα το μυαλο σου, ανανεωνεται η σκεψη σου, βλεπεις τα πραγματα με αλλο ματι και μετα οταν επιστρεφεις στο σπιτι, εχεις τη δυναμη να κανεις τα παντα, ακομα και κατι που σε εκνευριζει θα το αντιμετωπισεις αλλιως... Πόσο μαλλον να πας μια βολτα στη θαλασσα, να αναπνευσεις ιωδιο, να ακουμπησεις το νερο, να τρεξεις, να βγαλεις φωτογραφιες... γι αυτο σας δειχνω μερικες απο ενα πολυ ομορφο παραθαλάσσιο μερος της Θρακης!
Ο μηνας που περασε, ηταν ο καλυτερος της φοιτητικης μου ζωης, δεν μου εκανε αισθηση καν να ανοιξω τον υπολογιστη, μου φαινοταν τρομερα κουραστικο να πατησω το κουμπακι του laptop. Σημερα ειπα λιγο να "κουραστω" γιατι νιωθω ασχημα απεναντι σας... φτιαξτε καφεδακι να περασω να δω τι κανατε τοσο καιρο...
Να εχετε μια πολυ πολυ πολυ πολυ ομορφη εβδομαδα...! γεια και χαρα!
