Τι να πω; τι να πω; έτσι κάτι για να μπω δυναμικά.....
χμμμ!!! πρέπει να πω κατι επίκαιρο μάλλον για να εντυπωσιάσω...και να έρθει και κανένας... φτιάχνουμε ωραιότατο καφεδάκι...όσοι πιστοί, προσέλθετε...
Α! και τώρα που είπα πιστοί, νομίζω ότι πιασάρικο θέμα είναι... "η κοίμηση του μακαριστού χριστοδουλου"... απλά ταινιάρα...να πιάσεις από παραγωγή (που την έκανε η Εκκλησία Α.Ε) μέχρι και ο τελευταίος κομπάρσος...Υ-ΠΕΡ-ΠΑ-ΡΑ-ΓΩ-ΓΗ... τον πρωταγωνιστή δεν θυμάμαι πως τον λένε τώρα(αν ξέρει κανείς....) αλλα ήταν ένας παππούδακος που φορούσε μία χρυσή στολή πανάκριβη(εξού και η παραγωγή). Αυτός που λέτε έκανε τον πεθαμένο και συνέχεια περνούσαν γιαγιούλες που κλαίγανε και νέοι που τον αγαπούσαν πολύ και φώναζαν "σε πάμε"...μετά τον κυριούλη αυτόν, τον έστειλαν με όλες τις τιμές...δεν πήγε άκλαυτος και άταφος...μετά σκάνε μύτη μαυροφορεμένοι άντρες και αρχιζει ο πόλεμος, ποιος θα είναι ο διάδοχος...το τέλος δεν το εχω δει ακόμη, θα βγει στις αιθουσες σε κανενα τρίμηνο...
Και ερωτώ λοιπόν εγώ τώρα... η κηδεία αυτή, αν δεν γινόταν έτσι όπως έγινε, αλλα με ένα χαρτοκουτι και ενα ράσο...τι θα γινότανε; κατ' εμέ όλα θα ηταν καλύτερα, θα ειχε λυθεί το πρόβλημα της φτώχειας ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ στην Ελλάδα... αλλά η Νεότερη Εκκλησία έχει αλλαξει το "βοήθα τον πλησιον σου" και το έχει κανει "σώσε το τομάρι σου".
Γειά και χαρά σε όλους!
